Пентаглобин в растворе — инструкция по применению

Инструкция по применению пентаглобина в растворе, описание действия препарата, показания к применению раствора пентаглобина, взаимодействие с другими лекарствами, применение пентаглобина (раствор) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Пентаглобин
Международное название: Нет
Лекарственная форма: Раствор для внутривенного введения
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J06 Лечебные сыворотки и иммуноглобулины
J06B Иммуноглобулины
J06B A Иммуноглобулины здорового человека
Фарм. группа:
Иммуноглобулины. Иммуноглобулин обычный человеческий. Иммуноглобулин (в/в введение). Код АТХ J06BA02
Условия хранения:
Хранить при температуре от 2ºС до 8ºС в защищенном от света месте, не замораживать! Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не использовать после истечения срока годности, указанного на упаковке.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Бесцветная или светло-желтая прозрачная или слабо опалесцирующая жидкость.

Состав пентаглобина в растворе

1 мл раствора содержит
1 мл ерітіндінің құрамында

Активное вещество пентаглобина

белки плазмы человека – 50 мг, из них иммуноглобулинов - 95%: иммуноглобулин М (IgМ) – 6 мг, иммуноглобулин А (IgА) – 6 мг, иммуноглобулин G (IgG) – 38 мг (63% IgG1, 26% IgG2, 4% IgG3, 7% IgG4)
адам плазмасының ақуыздары – 50 мг, олардың ішінде иммуноглобулиндер - 95%: иммуноглобулин М (IgМ) – 6 мг, иммуноглобулин А (IgА) – 6 мг, иммуноглобулин G (IgG) – 38 мг (63% IgG1, 26% IgG2, 4% IgG3, 7% IgG4)

Вспомогательные вещества в пентаглобине

моногидрат глюкозы, натрия хлорид, вода для инъекций
глюкоза моногидраты, натрий хлориді, инъекцияға арналған су

Показания к применению раствора пентаглобина

  • тяжелые бактериальные инфекции (в качестве дополнения к антибиотикотерапии)
  • иммунодефицитные состояния и вторичный тяжелый гуморальный иммунодефицит у иммунокопромитированных пациентов и пациентов, получающих иммуносупрессивную терапию
  • ауыр бактериялық жұқпаларда (антибиотиктермен емге қосымша ретінде)
  • иммунокомпромиттерленген емделушілердегі және иммуносупрессиялық ем алатын емделушілердегі иммунитет тапшылығы жағдайларында және салдарлы ауыр гуморальді иммунитет тапшылығында

Противопоказания пентаглобина в растворе

  • повышенная чувствительность к любому компоненту препарата
  • повышенная чувствительность к иммуноглобулинам человека, особенно в редко встречающихся случаях дефицита иммуноглобулина класса А (IgA) и наличия антител против IgA
  • препараттың кез келген компонентіне жоғары сезімталдық
  • адам иммуноглобулиніне жоғары сезімталдық, әсіресе сирек кездесетін А класты иммуноглобулин (IgA) тапшылығы мен IgA қарсы антиденелер болатын жағдайларда

Побочные действия раствора пентаглобина

Нечасто (от >1/1000 до <1/100)
  • головная боль
  • тошнота, рвота
  • артралгия, умеренная боль в спине
  • снижение артериального давления
  • озноб, лихорадка
  • аллергические реакции
Редко (от >1/10 000 до <1/1000)
  • транзиторные изменения кожных покровов
  • реакции гиперчувствительности, сопровождающиеся резким падением артериального давления, в редких случаях вплоть до анафилактического шока, даже если пациент при предыдущем введении препарата не проявлял повышенной чувствительности
  • острая почечная недостаточность, особенно у пациентов, имеющих дополнительные факторы риска (уже имеющиеся нарушения функции почек, сахарный диабет, пониженный объем циркулирующей крови, избыточная масса тела, прием лекарств, оказывающих нефротоксическое действие, возраст старше 65 лет)
Очень редко (<1/10 000)
  • признаки тромбоза у пациентов преклонного возраста, с признаками церебральной или кардиальной ишемии, с избыточным весом или тяжелой гиповолемией
Частота неизвестна
  • обратимая гемолитическая анемия /гемолиз
  • повышение содержания сывороточного креатинина и/или острая почечная недостаточность
  • обратимый асептический менингит
Жиі емес (>1/1000-нан <1/100 дейін):
  • бас ауыру
  • жүрек айну, құсу
  • артралгия, арқаның бірқалыпты ауыруы
  • артериялық қысымның төмендеуі
  • қалтырау, қызба
  • аллергиялық реакциялар
Сирек (>1/10 000-нан <1/1000 дейін)
  • тері жабындарының транзиторлы өзгерістері
  • артериялық қысымның күрт түсіп кетуімен, тіпті егер емделуші препаратты алдыңғы енгізгенде жоғары сезімталдық танытпаса да, сирек жағдайларда анафилактикалық шокқа дейін апаратын аса жоғары сезімталдық реакциялары
  • жедел бүйрек жеткіліксіздігі, әсіресе, қосымша қауіп факторлары бар емделушілерде (бұрыннан бар бүйрек функциясының бұзылулары, қант диабеті, айналымдағы қан көлемінің төмендеуі, артық дене салмағы, нефроуытты әсер көрсететін дәрілерді қабылдау, 65 жастан асқандар)
Өте сирек (<1/10 000)
  • церебральді немесе кардиологиялық ишемия белгілерімен, артық дене салмағымен немесе ауыр гиповолемиямен жасы ұлғайған емделушілердегі тромбоз белгілері
Жиілігі белгісіз
  • қайтымды гемолитикалық анемия/гемолиз
  • сарысулық креатинин мөлшерінің жоғарылауы және/немесе жедел бүйрек жеткіліксіздігі
  • қайтымды асептикалық менингит

Особые указания к применению

Всем пациентам при введение нормального иммуноглобулина человека требуется:
  • адекватная гидратация до начала инфузии
  • мониторинг диуреза
  • мониторинг уровней креатинина в сыворотке
  • отказ от сопутствующего применения «петлевых» диуретиков
Возможные осложнения можно избежать при соблюдении следующих правил:
  • проводить первую инфузию препарата медленно (0,4 мл / кг / ч), и убедиться в том, что пациент не имеет гиперчувствительности к иммуноглобулину человека
  • тщательно контролировать симптомы на протяжении всего периода инфузии. В частности, пациенты, ранее не получавшим нормальный иммуноглобулин человека, или пациенты переведенные с альтернативного препарата, или пациенты, у которых был длительный интервал после предыдущей инфузии, подлежат контролю на протяжении всего периода первой инфузии и в течение первого часа после первой инфузии, с целью выявления потенциальных нежелательных эффектов. Все остальные пациенты должны наблюдаться в течение не менее 20 минут после завершения инфузии.
Побочные реакции чаще встречаются при:
  • высокой скорости инфузии
  • введении нормального иммуноглобулина человека впервые или, в редких случаях, при переводе с другого препарата нормального иммуноглобулина человека или при длительном промежутке времени с момента последней инфузии.
Гиперчувствительность. Истинные реакции гиперчувствительности наблюдаются редко. Они могут возникать у пациентов с анти- IgA антителами.

Нормальный иммуноглобулин человека не показан пациентам с селективной недостаточностью IgA, где дефицит IgA является единственным нарушением.

Тромбоэмболия. Существует клиническое доказательство связи между приемом нормального иммуноглобулина человека и тромбоэмболическими осложнениями, такими как инфаркт миокарда, острое расстройство сосудов мозга (включая инсульт), тромбоэмболия легочной артерии и тромбозы глубоких вен, связанные с относительным повышением вязкости крови из-за высокого притока иммуноглобулина у пациентов с повышенным риском сосудистых осложнении.

Следует соблюдать осторожность при назначении и введении нормального иммуноглобулина человека пациентам с ожирением и с уже существующими факторами риска тромбообразования (например, преклонный возраст, артериальная гипертония, сахарный диабет, наличие в анамнезе сосудистых заболеваний или тромботических эпизодов, врожденные или приобретенные тромбофлебитические расстройства, длительный период иммобилизации, тяжелая гиповолемиея, заболевания с повышенной вязкостью крови).

Пациентам с повышенным риском тромбоэмболических побочных реакций, нормальный иммуноглобулин человека должен вводиться при минимальной скорости инфузии с наименьшими дозами.

Острая почечная недостаточность. Случаи острой почечной недостаточности были зарегистрированы у пациентов, получавщих нормальный иммуноглобулин человека. В большинстве случаев, факторы риска были выявлены при наличии у пациентов существующей почечной недостаточности, сахарного диабета, гиповолемии, избыточного веса, сопутствующего применения нефротоксичных лекарственных средств или возрасте старше 65 лет.

В случае нарушения функции почек необходимо рассмотреть прекращение терапии.

У пациентов с высоким риском острой почечной недостаточности, нормальный иммуноглобулин человека должен вводиться с минимальной скоростью и в наименьших дозах.

Асептический менингит. Сообщалось о синдроме асептического менингита в связи с лечением нормальным иммуноглобулином человека. Прекращение лечения приводило к ремиссии в течение нескольких дней без последствий. Синдром обычно начинается в течение нескольких часов до 2 дней после введения нормального иммуноглобулина человека. Исследования спинномозговой жидкости часто позитивны с плеоцитозом достигающим нескольких тысяч клеток на микролитр (преимущественно гранулациты), и повышенным уровнем белка – до нескольких сотен мг/дл. Также синдром асептического менингита чаще может возникать в связи с лечением высокими дозами (2 г/кг).

Гемолитическая анемия. Препараты иммуноглобулина человека для внутривенного введения могут содержать антитела против антигенов групп крови, которые могут действовать как гемолизины и усиливать in vivo связывание иммуноглобулина с эритроцитами, что может являться причиной положительной прямой антиглобулиновой реакции (проба Кумбса) и, редко, гемолиза. Гемолитическая анемия может развиваться после терапии в связи с увеличением секвестрации эритроцитов (RBC). Пациенты, получающие нормальный иммуноглобулин человека, должны контролироваться на наличие клинических симптомов и лабораторных признаков гемолиза.

Влияние на результаты серологических тестов. После инфузии иммуноглобулина транзиторное повышение различных пассивно переданных антител в крови пациента может привести к ложно положительным результатам серологических тестов. Пассивная передача антител к антигенам эритроцитов, например, А, В, D может искажать результаты некоторых серологических тестов на обнаружение алло-антител красных клеток, например прямой антиглобулиновый тест (DAT, прямой тест Кумбса).

Трансмиссивные агенты. Стандартные меры по предотвращению передачи возбудителей трансмиссивных инфекций через препараты крови, полученных из крови или плазмы человека, включают тщательный отбор доноров, скрининг донорской плазмы на специфические маркеры инфекций, совершенствование эффективности производственных этапов направленных на инактивацию / удаление вирусов и проведение контроля качества готового продукта. Несмотря на это, при введении лекарственного средства, полученного из крови или плазмы человека, вероятность передачи инфекционных агентов нельзя полностью исключить.

Это также относится к неизвестным вирусам и другим возбудителям.

Принимаемые меры считаются эффективными в отношении оболочечных вирусов, таких как ВИЧ, вирусный гепатит В (ВГВ) и вирусный гепатит С (ВГС). Принимаемые меры могут иметь ограниченную эффективность в отношении безоболочечных вирусов, таких как вирусный гепатит А (ВГА) и парвовирус В19.

Существующий клинический опыт свидетельствует об отсутствии случаев передачи ВГА и парвовируса В19 при применении препаратов нормального иммуноглобулина человека. Более того, наличие антител предполагает дополнительный важный вклад в вирусную безопасность.

Настоятельно рекомендуется каждый раз при введении препарата Пентаглобин пациенту, записывать название препарата и номер серии в истории болезни или медицинской карте пациента с тем, чтобы можно было проследить наличие причинно-следственной связи ухудшения состояния пациента с введением препарата конкретной серии.

1 мл раствора Пентаглобин содержит 25 мг глюкозы (приблизительно 0.0021 ХE). Дневная доза для взрослых 350 мл содержит 8.75 г глюкозы (приблизительно 0.735 ХE). Это следует принять во внимание для больных с сахарным диабетом.

1 мл раствор Пентаглобин содержит 0.078 мкмоль (1.79 мг) натрия. Суточная доза новорожденного 15 мл содержит 1.17 мкмоль (26.9 мг) натрия. Суточная доза для детей 100 мл содержит 7.8 мкмоль (179.3 мг) натрия. Суточная доза 350 мл для взрослых содержит 27.3 мкмоль (627.6 мг) натрия. Это следует принять во внимание для больных, которые соблюдают контролируемую натриевую диету (низкий натрий/низкий натрия хлорид).

Беременность и период лактации
Клинические исследования безопасности применения препарата у беременных не проводились, поэтому препарат следует применять с осторожностью. Клинический опыт примененеия иммуноглобулинов свидетельствует о том, что их введение не оказывает неблагоприятного воздействия на течение беременности, плод и новорожденного. Иммуноглобулины выделяются с грудным молоком, что может иметь значение в передаче новорожденному защитных антител.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством и потенциально опасными механизмами
Не влияет.
Емделушілердің бәріне адамның қалыпты иммуноглобулинін енгізу кезінде талап етіледі:
  • инфузия басталғанша талапқа сай гидратациялану
  • диурез мониторингі
  • сарысудағы креатинин деңгейлеріне мониторинг
  • «ілмекті» диуретиктерді қатарлас қолданудан бас тарту
Мына ережелерді қадағалағанда ықтимал асқынуларға жол бермеуге болады:
  • препараттың алғашқы инфузиясын баяу (0,4 мл/кг/сағат) жасау және емделушіде адам иммуноглобулиніне аса жоғары сезімталдықтың жоқ екеніне көз жеткізу
  • бүкіл инфузия кезеңі барысында симптомдарды мұқият бақылау.
Атап айтқанда, адамның қалыпты иммуноглобулинін бұрын алмаған емделушілер немесе баламалы препараттан ауыстырылған емделушілер немесе алдыңғы инфузиядан кейін ұзақ аралықта болған емделушілер әлеуетті жағымсыз әсерлерді анықтау мақсатында алғашқы инфузияның бүкіл кезеңі бойына және алғашқы инфузиядан кейінгі бірінші сағаттың ішінде бақылауда болады. Қалған емделушілердің бәрі инфузия аяқталғаннан кейін кемінде 20 минут қадағалануы тиіс.

Жағымсыз реакциялар жиірек кездеседі:
  • инфузияның жоғары жылдамдығында
  • адамның қалыпты иммуноглобулинін алғаш рет енгізгенде немесе, сирек жағдайларда, адамның қалыпты иммуноглобулинінің басқа препаратынан ауысқанда немесе соңғы инфузия жасалған сәттен ұзаққа созылатын уақыт аралығында.
Аса жоғары сезімталдық. Нағыз аса жоғары сезімталдық реакциялары сирек байқалады. Олар анти-IgA антиденелері бар емделушілерде пайда болуы мүмкін. Адамның қалыпты иммуноглобулині IgA тапшылығы бірден бір бұзылуы болып табылатын IgA селективті жеткіліксіздігі бар емделушілерге көрсетілмеген.

Тромбоэмболия. Адамның қалыпты иммуноглобулинін қабылдау мен тамырлық асқынулар қаупі жоғарылайтын емделушілерде иммуноглобулиннің жоғары ағылуы салдарынан қан тұтқырлығының салыстырмалы артуымен байланысты миокард инфарктісі, ми тамырларының жедел бұзылысы (инсультті қоса), өкпе артериясының тромбоэмболиясы және тереңдегі көктамыр тромбоздары сияқты тромбоэмболиялық асқынулар арасындағы байланысқа клиникалық дәлелдеме бар.

Адамның қалыпты иммуноглобулинін семіздігі және тромб түзілуінің бұрыннан бар қауіп факторлары (мысалы, жас ұлғаюы, артериялық гипертония, қант диабеті, сыртартқыда тамыр ауруларының немесе тромбоз көріністерінің болуы, туа біткен немесе жүре пайда болған тромбофлебиттік бұзылыстар, ұзаққа созылатын иммобилизация кезеңі, ауыр гиповолемиея, қан тұтқырлығы жоғарылайтын аурулар) бар емделушілерге тағайындағанда және енгізгенде сақ болу керек.

Тромбоэмболиялық жағымсыз реакциялар қаупі жоғарылайтын емделушілерге адамның қалыпты иммуноглобулині ең аз дозалармен ең төмен жылдамдықтағы инфузия кезінде енгізілуі тиіс.

Жедел бүйрек жеткіліксіздігі. Жедел бүйрек жеткіліксіздігі жағдайлары адамның қалыпты иммуноглобулинін алған емделушілерде тіркелген. Көпшілік жағдайларда қауіп факторлары емделушілерде бұрыннан келе жатқан бүйрек жеткіліксіздігі, қант диабеті, гиповолемия, артық дене салмағы болғанда, нефроуытты дәрілік заттар қатарлас қолданылғанда немесе 65 жастан асқанда анықталған.

Бүйрек функциясы бұзылған жағдайда емнің тоқтатылуын қарастыру қажет.

Жедел бүйрек жеткіліксіздігінің қаупі жоғары емделушілерде адамның қалыпты иммуноглобулині ең төмен жылдамдықпен және ең аз дозаларда енгізілуі тиіс.

Асептикалық менингит. Адамның қалыпты иммуноглобулинімен емдеуге байланысты асептикалық менингит синдромы туралы хабарланған. Емді тоқтату бірнеше күн ішінде зардапсыз ремиссияға алып келген. Синдром, әдетте, адамның қалыпты иммуноглобулинін енгізгеннен кейін 2 күнге дейін бірнеше сағат ішінде басталады. Жұлын сұйықтығының зерттеулері микролитерде бірнеше мың жасушаларға (көбінесе, гранулоциттер) жететін плеоцитозбен және ақуыз деңгейінің бірнеше жүз мг/дл дейін жоғарылауымен көбіне оң нәтижелі. Сонымен қатар, асептикалық менингит синдромы жоғары дозалармен емдеуге байланысты жиірек пайда болуы мүмкін (2 г/кг).

Гемолитикалық анемия. Көктамыр ішіне енгізуге арналған адам иммуноглобулині препараттарының құрамында гемолизиндер ретінде әрекет ететін және иммуноглобулиннің эритроциттермен in vivo байланысуын күшейтетін қан топтары антигендеріне қарсы антиденелер болуы мүмкін, бұл оң тіке антиглобулин реакциясына (Кумбс сынамасы) және, сирек гемолизге себеп бола алады. Гемолитикалық анемия эритроциттер секвестрациясының (RBC) ұлғаюымен байланысты емнен кейін дамуы мүмкін. Адамның қалыпты иммуноглобулинін алатын емделушілер гемолиздің клиникалық симптомдарының және зертханалық белгілерінің бар-жоғы жөнінен бақылануы тиіс.

Серологиялық тестілер нәтижелеріне ықпалы. Иммуноглобулин инфузиясынан кейін емделуші қанындағы баяу берілген әртүрлі антиденелердің транзиторлы жоғарылауы серологиялық тестілердің жалған оң нәтижелеріне әкелуі мүмкін. Эритроциттер антигендеріне антиденелердің, мысалы, А, В, D баяу берілуі қызыл жасушалардың алло-антиденелері анықталатын кейбір серологиялық тестілердің, мысалы тіке антиглобулиндік тест (DAT, оң Кумбс тестісі) нәтижелерін бұрмалауы мүмкін.

Трансмиссиялық агенттер. Адам қанынан немесе плазмасынан алынған қан препараттары арқылы трансмиссиялық жұқпалар қоздырғыштарының берілуін болдырмайтын стандартты шараларда донорларды тиянақты таңдау, жұқпалардың спецификалық маркерлерінде донор плазмасына скрининг жасау, вирустарды әсерсіздендіруге/жоюға бағытталған өндірістік сатылар тиімділігін жетілдіру және дайын өнім сапасына бақылау жүргізу қамтылады. Бұған қарамастан, адам қанынан немесе плазмасынан алынған дәрілік зат енгізілгенде жұқпалы агенттердің берілу ықтималдығын толық жоққа шығаруға болмайды.

Бұл белгісіз вирустар мен басқа қоздырғыштарға да қатысты.

Қабылданған шаралар АИВ, вирустық В гепатиті (ВВГ) және вирустық С гепатиті (ВСГ) сияқты қабықтық вирустарға қатысты тиімді саналады. Вирустық А гепатиті (ВАГ) және В19 парвовирусы сияқты қабықсыз вирустарға қатысты қабылданған шаралардың тиімділігі шектеулі болуы мүмкін.

Ағымдағы клиникалық тәжірибе адамның қалыпты иммуноглобулині препараттарын қолданғанда ВАГ және В19 парвовирусы берілген жағдайлардың жоқ екенін айғақтайды. Оның үстіне, антиденелердің болуы вирустық қауіпсіздікке қосылатын қосымша маңызды үлесті жорамалдайды.

Пентаглобин препаратын емделушіге әр жолы енгізгенде, емделушідегі жағдай нашарлауының нақты бір сериядағы препараттың енгізілуімен себеп-салдарлы байланысының болуын қадағалайтындай, емделушінің ауру тарихына немесе медициналық картасына препараттың атауы мен серия нөмірін жазып қоюға табанды түрде кеңес беріледі.

1 мл Пентаглобин ерітіндісінің құрамында 25 мг глюкоза (шамамен 0.0021 НБ) бар. Ересектерге арналған күндізгі 350 мл дозада 8.75 г глюкоза (шамамен 0.735 НБ) бар. Бұл қант диабетімен науқастарда ескерілу керек.

1 мл Пентаглобин ерітіндісінің құрамында 0.078 мкмоль (1.79 мг) натрий бар. Жаңа туған нәрестенің тәуліктік 15 мл дозасында 1.17 мкмоль (26.9 мг) натрий бар. Балаларға арналған 100 мл тәуліктік дозасында 7.8 мкмоль (179.3 мг) натрий бар. Ересектерге арналған тәуліктік 350 мл дозасында 27.3 мкмоль (627.6 мг) натрий бар. Мұны бақыланатын натрий емдәмін (төмен натрий/төмен натрий хлориді) ұстанатын науқастар үшін ескеру керек.

Жүктілік және лактация
Препаратты жүкті әйелдерде қолданудың қауіпсіздігіне клиникалық зерттеу жүргізілмеген, сондықтан препаратты сақтықпен қолдану керек. Иммуноглобулиндерді қолданудың клиникалық тәжірибесі оларды енгізудің жүктілік ағымына, ұрыққа және жаңа туған нәрестеге жайсыз әсер көрсетпейтінін айғақтайды. Иммуноглобулиндер ана сүтімен бөлініп шығады, бұл жаңа туған сәбиге қорғағыш антиденелердің берілуінде маңызды болуы мүмкін.

Дәрілік заттың көлік құралын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Әсер етпейді.

Дозировка и способ применения

Пентаглобин вводится внутривенно капельно с помощью инфузионного насоса, не превышая скорость указанную ниже:

новорожденным и грудным детям: 1,7 мл/кг/час с помощью перфузора;

детям и взрослым: 0,4 мл/кг/час;

альтернативно взрослым: первые 100 мл со скоростью 0,4 мл/кг/час, после этого продолжить инфузию со скоростью 0,2 мл/кг/час, до 15,0 мл/кг.

Таблица с примерами по дозированию препарата

Тяжелые бактериальные инфекции
Новорожденным и детям до 1 года Пентаглобин вводят в дозировке 5 мл/кг в сутки со скоростью 1,7 мл/кг/ч в течение 3-х дней. Взрослым и детям с 1 года препарат рекомендуется вводить в дозировке 5 мл/кг со скоростью 0,4 мл/кг/ч в течение 3-х дней. Необходимость повторного курса зависит от клинического течения болезни.

Заместительная терапия при иммунодефицитных состояниях
Препарат вводят в дозировке 3-5 мл/кг со скоростью 0,4 мл/кг/ч в течение 3-х дней. В случае необходимости назначается повторный курс после недельного перерыва.

До приготовления инфузионного раствора, извлеченные из холодильника флаконы выдержать при комнатной температуре.

Перед разведением каждый флакон необходимо визуально проверить на наличие взвешенных частиц и изменения цвета. Непрозрачный или содержащий осадок раствор применять запрещается, допускается легкая опалесценция раствора Пентаглобина.

Содержимое вскрытых ампул или флаконов следует сразу же использовать. Из-за риска бактериального загрязнения неиспользованный раствор необходимо выбросить.

Пентаглобин необходимо развести с 0,9% раствором хлорида натрия для инъекции, соблюдая соответствующие условия асептики.

Другие препараты добавлять в раствор Пентаглобина нельзя, так как изменение концентрации электролитов или значения рН может вызвать денатурацию или осаждение белка.
Пентаглобин инфузиялық сорғы көмегімен көктамыр ішіне тамшылатып төменде көрсетілген жылдамдығынан асырмай енгізіледі. Жаңа туған және емшектегі

балаларға: перфузор көмегімен сағатына 1,7 мл/кг;

балалар мен ересектерге: сағатына 0,4 мл/кг;

ересектерге баламалы: бастапқы 100 мл сағатына 0,4 мл/кг жылдамдықпен, одан кейін инфузия сағатына 0,2 мл/кг жылдамдықтан 15,0 мл/кг дейін жалғасады.

Препаратты дозалау мысалдарымен берілген кесте

Ауыр бактериялық жұқпалар
Жаңа туған нәрестелерге және 1 жасқа дейінгі балаларға Пентаглобин 3 күн бойы сағатына 1,7 мл/кг жылдамдықпен тәулігіне 5 мл/кг дозада енгізіледі. Ересектер мен 1 жастан бастап балаларға 3 күн бойы сағатына 0,4 мл/кг жылдамдықпен 5 мл/кг дозада енгізу ұсынылады. Курстың қайталану қажеттілігі аурудың клиникалық ағымына байланысты.

Иммунитет тапшылығы жағдайларындағы орын басу емі
Препарат 3 күн бойы сағатына 0,4 мл/кг жылдамдықпен тәулігіне 3-5 мл/кг дозада енгізіледі. Қажет болған жағдайда бір апталық үзілістен соң курсты қайталау тағайындалады.

Инфузиялық ерітінді дайындалғанша тоңазытқыштан шығарылған құтыларды бөлме температурасында ұстау керек.

Сұйылтар алдында әр құтыны жүзінді бөлшектері мен түс өзгерісінің бар-жоғы тұрғысынан қарап тексеру қажет. Мөлдір емес немесе шөгіндісі бар ерітіндіні қолдануға рұқсат етілмейді, Пентаглобин ерітіндісінің сәл бозаңдануына жол беріледі.

Ашылған ампулалар немесе құтылардың ішіндегісін бірден пайдалану керек. Бактериялық ластану қаупі бар екендіктен, пайдаланылмаған ерітіндіні тастау қажет.

Пентаглобинді тиісті асептика шарттарын қадағалап, инъекцияға арналған 0,9% натрий хлориді ерітіндісімен сұйылту қажет.

Басқа препараттарды Пентаглобин ерітіндісіне қосуға болмайды, өйткені электролиттер концентрациясының немесе рН мәнінің өзгеруі ақуыз денатурациясын немесе шөгуін тудыруы мүмкін.

Взаимодействие с лекарствами

Пентаглобин не следует смешивать с другими лекарственными средствами.

Пентаглобин нельзя применять одновременно с глюконатом кальция, так как имеются подозрения, что у грудных детей одновременное применение может вызвать нежелательные явления в виде изменения концентрации электролита или значения рН, которое может привести к образованию осадка или денатурации белка.

Введение препарата может снижать эффективность живых ослабленных вирусных вакцин, против таких инфекций как корь, краснуха, эпидемический паротит и ветряная оспа в течение от 6 недель и до 3 месяцев. После введения препарата перед вакцинацией живыми ослабленными вирусными вакцинами должно пройти не менее 3 месяцев. В случае кори, этот интервал может составлять до 1 года.

Поэтому пациенты, получающие вакцину против кори должны быть проверены на титр противокоревых антител.
Пентаглобинді басқа дәрілік заттармен араластыруға болмайды.

Пентаглобинді кальций глюконатымен бір мезгілде қолдануға болмайды, өйткені емшектегі балаларда бір мезгілде қолдану ақуыз денатурациясына немесе шөгінді түзілуіне алып келетін электролит концентрациясының немесе рН мәнінің өзгеруі түріндегі жағымсыз құбылыстар тудыруы мүмкін деген күдіктер бар.

Препаратты енгізу 6 аптадан 3 айға дейін созылатын қызылша, қызамық, эпидемиялық паротит және желшешек сияқты жұқпаларға қарсы тірі әлсіретілген вирустық вакциналардың тиімділігін төмендетуі мүмкін. Қызылша жағдайында бұл аралық 1 жылға дейін созылуы мүмкін. Сондықтан қызылшаға қарсы вакцина алатын емделушілер қызылшаға қарсы антиденелер титрінде тексерілуі тиіс.

Передозировка пентаглобиным в растворе

Передозировка препарата возможна у пациентов, принадлежащих к группе риска, особенно люди пожилого возраста, пациентов с нарушением функции почек.

Симптомы: гиперволемия (увеличение объема циркулирующей крови) и повышение вязкости крови.

Лечение: отмена препарата, симптоматическая терапия.
Қауіп тобына жататын емделушілерде, әсіресе, егде жастағы адамдарда, бүйрек функциясы бұзылған емделушілерде препараттың артық дозалануы мүмкін.

Симптомдары: гиперволемия (айналымдағы қан көлемінің ұлғаюы) және қан тұтқырлығының артуы.

Емі: препаратты тоқтату, симптоматикалық ем.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Биодоступность иммуноглобулина при внутривенном введении составляет 100%. Распределение между плазмой крови и внесосудистой жидкостью достигается достаточно быстро. Период полувыведения содержащихся в Пентаглобине иммуноглобулинов сравним с периодом полувыведения иммуноглобулинов, имеющихся в организме. Иммуноглобулины и комплексы иммуноглобулинов утилизируются клетками ретикулоэндотелиальной системы.

Фармакокинетика Пентаглобина изучалась в проспективном рандомизированном клиническом исследовании, сравнивались сывороточные концентрации иммуноглобулинов G (IgG) и М (IgM), на примере двух групп здоровых недоношенных детей (от 26-ой до 34-ой недели беременности, вес ребёнка при рождении от 850 до 1650 грамм). Каждая группа состояла из 17 младенцев. Статистически значимые различия между двумя группами в отношении гестационного возраста, веса при рождении, количества баллов по шкале Апгар и соотношения по полу отсутствовали.

1-я группа принимала Пентаглобин 3 дня подряд сразу после рождения в дозировке 5 мл/кг/сут, что соответствует суточной дозе иммуноглобулина G (IgG) 290 мг и иммуноглобулина А (IgА) 30 мг.

2-я группа принимала по аналогичной схеме 0,5 г стандартного раствора иммуноглобулина (Сандоглобулин)/кг/сут внутривенно, что соответствует суточной дозе иммуноглобулина G (IgG) 480 мг и иммуноглобулина М (IgМ) 0,1 мг.

Сывороточные концентрации определялись измерением концентраций иммуноглобулина G (IgG) и иммуноглобулина М (IgМ) до первого внутривенного введения и на 3-ий, 5-ый, 7-ой и 14-ый дни.
В результате, инфузии Пентаглобина привели к статистически значимому росту иммуноглобулина М (IgМ) в сывороточной концентрации на 3-ий и 5-ый дни (p < 0,01).

В группе, принимавшей стандартный раствор иммуноглобулина, статистически значимый рост иммуноглобулина G (IgG) наблюдался на 3-ий, 5-ый, 7-ой и 14-ый дни (p < 0,01).

Таким образом, период полураспада иммуноглобулина М (IgМ) (Пентаглобин) и иммуноглобулина G (IgG) (Пентаглобин и Сандоглобулин) соответствуют периодам полураспада натуральных иммуноглобулинов М и G.
Иммуноглобулин биожетімділігі көктамыр ішіне енгізгенде 100% құрайды. Қан плазмасы мен тамырдан тыс сұйықтық арасында таралуына айтарлықтай тез жетеді. Пентаглобин құрамындағы иммуноглобулиндердің жартылай шығарылу кезеңі организмде болатын иммуноглобулиндердің жартылай шығарылу кезеңімен салыстырмалы. Иммуноглобулиндер мен иммуноглобулиндердің кешендері ретикулоэндотелиальді жүйенің жасушаларымен жойылады. Пентаглобин фармакокинетикасы проспективті рандомизацияланған клиникалық зерттеуде зерттелген, дені сау шала туған балалардың екі тобының мысалында (жүктіліктің 26-дан 34 аптасына дейін, туған кездегі нәресте салмағы 850-ден 1650 грамм дейін) G (IgG) және М (IgM) иммуноглобулиндерінің сарысулық концентрациялары салыстырылған. Әр топ 17 сәбиден құралған. Екі топтың арасында гестациялық жасқа, туған кездегі салмағына, Апгар шкаласы бойынша балл санына және жыныс бойынша арақатынасына қатысты статистикалық мәнді айырмашылықтар болмаған.

1-ші топ Пентаглобинді 3 күн қатарынан туғаннан кейін бірден тәулігіне 5 мл/кг дозада қабылдады, бұл 290 мг иммуноглобулин G (IgG) және 30 мг иммуноглобулин А (IgА) тәуліктік дозасына сәйкес келеді.

2-ші топ ұқсас сызба бойынша көктамыр ішіне тәулігіне 0,5 г/кг иммуноглобулиннің (Сандоглобулин) стандартты ерітіндісін қабылдаған, бұл тәуліктік 480 мг иммуноглобулин G (IgG) және 0,1 мг иммуноглобулин М (IgМ) дозасына сәйкес келеді.

Сарысулық концентрациялары көктамыр ішіне бірінші енгізуге дейін және 3-ші, 5-ші, 7-ші және 14-ші күндері иммуноглобулин G (IgG) және иммуноглобулин М (IgМ) концентрацияларын өлшеумен анықталған.

Нәтижесінде, Пентаглобин инфузиялары 3-ші, 5-ші күндері сарысулық концентрациялардағы иммуноглобулин М (IgМ) статистикалық мәнді өсуіне әкелген (p < 0,01).

Иммуноглобулин стандартты ерітіндісін қабылдаған топта иммуноглобулин G (IgG) статистикалық мәнді өсуі 3-ші, 5-ші, 7-ші және 14-ші күндері байқалды (p < 0,01).

Осылайша, иммуноглобулин М (IgМ) (Пентаглобин) және иммуноглобулин G (IgG) (Пентаглобин және Сандоглобулин) жартылай ыдырау кезеңі табиғи М және G иммуноглобулиндерінің жартылай ыдырау кезеңдеріне сәйкес келеді.

Фармакодинамика

Пентаглобин представляет собой смесь иммуноглобулинов плазмы человека, в которой содержится 3 наиболее важных класса иммуноглобулинов:
  • иммуноглобулин G (IgG) (примерно 38 г/л),
  • иммуноглобулин М (IgМ) (примерно 6 г/л),
  • иммуноглобулин А (IgА) (примерно 6 г/л).
Соотношение этих иммуноглобулинов приблизительно такое же, как и в сыворотке крови. Пентаглобин производят из пула плазмы крови здоровых доноров при помощи фракционирования холодным этанолом. При этом фракция III, содержащая иммуноглобулин G (IgG), иммуноглобулин М (IgМ) и иммуноглобулин А (IgА), отделяется центрифугированием и проходит процесс очистки и модификации с использованием каприловой кислоты и бета-пропиолактона, соответственно.

Переносимость препарата пациентами была оценена положительно в 89,3% случаях.

Эффективные дозы препарата могут восстановить низкий уровень иммуноглобулина G до его нормального значения.

Пентаглобин содержит антитела к грамм-отрицательным бактериям E. coli, Pseudomonas aeroginosa и Klebsiella pneumoniae, к грамм-положительным бактериям Streptococcus viridans, Streptococcus pyogenes, Streptococcus faccalis и Streptococcusaureus, а также антитела к липополисахаридам и вирусам краснухи, кори, ветряной оспы, цитомегалия и простого герпеса.

В неконтролируемом исследовании безопасности и эффективности Пентаглобина приняло участие 274 пациента, средний возраст которых составил 59,7 лет ± 15,1, от 18 до 84 лет. К моменту начала исследования 54,4% пациентов получали лечение химиотерапевтическими и/или иммуносупрессивными препаратами, 42,3% кортикостероидами и 29,6% иммунотерапией. Улучшение клинических симптомов при лечении Пентаглобином было следующим: 75,2% - хорошее и 21,1% - среднее улучшение. Это привело к снижению применения препаратов иммуносупрессивной терапии и антибиотикотерапии на 53,5% и 71,7%, соответственно.

Наблюдались изменения лабораторных показателей, которые указывают на статистически значимый рост количества тромбоцитов (в среднем от 46 до 101х103/μл) у пациентов с болезнью Верльгофа и у остальных пациентов.
Пентаглобин адам плазмасы иммуноглобулиндерінің қоспасы түрінде болады, оның құрамында иммуноглобулиндердің ең көп маңызды 3 класы бар:
  • иммуноглобулин G (IgG) (шамамен 38 г/л),
  • иммуноглобулин М (IgМ) (шамамен 6 г/л),
  • иммуноглобулин А (IgА) (шамамен 6 г/л).
Осы иммуноглобулиндердің арақатынасы шамамен қан сарысуындағы сияқты. Пентаглобин дені сау донорлар қан плазмасының пулынан салқын этанолмен фракциялау арқылы өндіріледі. Осы орайда құрамында иммуноглобулин G (IgG), иммуноглобулин М (IgМ) және иммуноглобулин А (IgА) болатын III фракция центрифугаланумен бөлініп, тиісінше, каприл қышқылын пайдаланумен тазарту және модификациялау үдерісі жүреді.

Препараттың емделушілердегі көтерімділігі 89,3% жағдайда оң бағаланған.

Препараттың тиімді дозалары иммуноглобулин G төмен деңгейін оның қалыпты мәніне дейін қалпына келтіре алады.

Пентаглобин құрамында E. coli, Pseudomonas aeroginosa және Klebsiella pneumoniae грамм-теріс бактерияларына, Streptococcus viridans, Streptococcus pyogenes, Streptococcus faccalis және Streptococcusaureus грамм-оң бактерияларына антиденелер, сондай-ақ липополисахаридтерге және қызамық, қызылша, желшешек, цитомегалия және қарапайым ұшық вирустарына антиденелер бар.

Пентаглобин қауіпсіздігі мен тиімділігінің бақыланбайтын зерттеуінде 274 емделуші қатысқан, олардың орта жасы 18-ден 84 жасқа дейін 59,7 жас ± 15,1 құрады. Зерттеудің басталу сәтіне қарай 54,4% емделуші химиялық-емдік және/немесе иммуносупрессиялық препараттармен, 42,3% кортикостероидтармен және 29,6% иммунотерапиямен ем алған. Пентаглобинмен емделу кезінде клиникалық симптомдардың жақсаруы былайша болды: 75,2% - жақсы және 21,1% - орташа жақсару. Бұл иммуносупрессиялық ем және антибиотиктермен емдеу препараттарын қолданудың, тиісінше, 53,5% және 71,7% төмендеуіне әкелді.

Верльгоф ауруына шалдыққан емделушілерде және қалған емделушілерде тромбоциттер санының статистикалық мәнді өсуін (орта есеппен, 46-дан 101х103/μл дейін) көрсететін зертханалық көрсеткіштердің өзгерістері байқалған.

Упаковка и форма выпуска

10 мл, 50 мл или 100 мл препарата во флаконах из бесцветного стекла, укупоренные серыми бромбутиловыми пробками из резины с алюминиевой крышкой оснащенной колпачком «FLIP OFF» из полипропилена в средней части. 1 флакон вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках в картонной пачке.
10 мл, 50 мл немесе 100 мл препараттан ортаңғы бөлігі полипропиленнен болатын «FLIP OFF» қалпақшасымен жабдықталған алюминий қақпағы бар, резеңкеден жасалған сұр бромбутил тығындармен тығындалған түссіз шыны құтыларда. 1 құты медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапшада.